Takımın futbolunu çok beğendim. Bizim takım belli bir kapasitesi olmayan oyunculardan kurulu bir takım maalesef. Ancak bu tarz oynayarak yenebiliriz zaten.

Oyunun hiç bir anında savunma güvenliğini bırakmayışımız bence bu maçın en güzel yanı. Eğer çok saldırsa idik bugün o stattan "yıldırım demiören yeter" tezahüratlarıyla ayrılırdık sanırım..
FİNK şahane bir oyun çıkardı bence. Herhalde 10 kilometre koşmuştur bugün. Ernst yokken resmen 2 kişilik oynadı..

Benim Birtek Hayalim Var Kartal Sampiyon Olacak tezahuratini hemen indirin veya dinleyin..

Beşiktaşım senin için
Herşeyimden vazgeçerim
Senin için her zaman heryerde
Ölüme bile giderim
Belki gözlerim dolacak gözlerim dolacak
Belki güneşim solacak
Benim tek bir hayalim var oda
KARTAL ŞAMPİYON OLACAK

10 numara diyoruz ya hepimiz, dedim belki alt yapidaki Ogulcan denen kardesimiz A takima cikarda bu sorunu uzun süre giderir..
Ki senelerdir yetissinde Besiktasimiza Sergen gibi 10 numara gelsin diyordum Ogulcan icin, Tumer-Sergen karisimi oyun stili vardi, tabi davranislarida bu abilerine benziyordu, artik büyüdu adam oldu, bir bakayim dedim ne yapiyor bu cocuk, reklam filmleri, geceleri alem kiz haricinde, baktim 2 subat tarihli bir haberde Ogulcan Engin, Kasimpasa’ya transfer olmus, ayni alttaki gibi:

Kasımpaşa’mız Beşiktaş altyapısında oynadığı maçlarda elde ettiği yüksek gol ortalamasıyla dikkat çeken Oğulcan Engin ile 2,5 seneliğine anlaştı. Oğulcan aynı zamanda menejer Sinan Engin ve sanatçı Seda Sayan’ın oğludur. Oğulcan’a hoşgeldin diyor. Kasımpaşa forması altında başarılı günler diliyoruz.

Uzüldüm, ne yalan söyliyeyim, Ogulcan Besiktasa faydali olabilirdi, gerci babasinin günahini oglu cekemez, ama babasi ne faydali oldu ki oglu da olacak diyebilirim… Sözde menejerlik yapan, takima abilik yapan Sinan Engin, kendi ogluna pek akil verememis belli, kelin ilaci olsa basina sürerdi. Sanirim kendisini futbola veremedi ve o da diger gencler gibi anadoluda futbol hayatini sürdürecek..Ve kayip gidecek..
Artik genclere sahip cikalim, Batuhanlar, Serdar özkanlar, Ali Kucikler, Necipler kolay kolay yetismiyor, burada en büyük görev yönetim ve teknik heyete düsmekte..

Çok büyüktür!

O kadar büyüktür ki, futboldan başka bir şey görmez gözü. En büyük taraftar grubu sitesinin forum kısmındaki başlıkların %90-95′i futbol ile ilgilidir. Futbol takımını çok severler. Futbolcuları ilahlaştırır, paragraflarca yazı yazarlar. Futbol takımının maçlarına gitmek için can atarlar. Fakat gelin görün ki Beşiktaş sadece futbol branşından oluşmuyor. Hatta 12 farklı branşıyla en çok branşı elinde tutan kulüp.

Ben bu branşları elimden geldiğince takip eden birisiyim. Süleyman Seba’daki hemen hiçbir maçı kaçırmadım bu sene. Fakat o sporcuların terlettiği o kutsal formaya verilen ilgi o kadar az, o kadar tezat ki, bazen salonun bir köşesine geçip şöyle bir bakıp ağlayasınız gelir. O mücadeleyi görünce futbolculara küfür eder, niye böyle hırslı olmadıklarını sorgularsınız. Reklam gelirlerinin daha çok parayla döndüğü, yatırımların hep daha fazla olduğu futbola göre daha bir üvey evlat muamelesi görmesi parasal açıdan mümkün tabii. Şirketler salonlara daha az reklam verebilir, futbol dışı branşlara daha az yatırım yapabilir tabii. Fakat Beşiktaş taraftarına ne oluyor! Onların böyle bir şansı yok. Çünkü onların aşkında paraya yer yok. Aşkın kendisi zaten paraya kıyaslanan bir şey.

Sonuç olarak hep şunu çıkarmışımdır; Taraftar ya futbolu “çok” seviyor, ya da “Aşkımız renklere”, “Armanın Peşindeyiz” laflarını boşuna kullanıyor. Çünkü bu lafı kullanan insanların sayısına kıyasla, salon maçlarına gelen insanlar hep aynı kişiler oluyor. Salonun full çektiği zamanlar da oluyor tabii ki; Fenerbahçe ve Galatasaray maçları…

Bu bir özeleştiri yazısıdır. Her Beşiktaş taraftarı bunu üstüne almakta serbesttir.

Beşiktaşlı olmak, armanın peşinde koşmak, onu düşünmek, imkanlar dahilinde de onunla aynı mekanda onu desteklemektir. Bir insanın Beşiktaşlılık kimliğinin içinde tembelliğe yer yoktur.

Erdi Batmaz

Kralçarşı.com

Kuşkusuz belki de sezonun en zor maçıydı. Bundan daha zorlu başka maçlarımızda oldu elbette ancak maçın önemi zorluğu kat ve kat arttırıyordu. Kralkartalda bazı arkadaşların yorumlarını her zaman dikkatlice okurum örneğin. Biriside yiğittir. Hiç korkum yok bu maçı çok rahat alacağız yazısını okuyunca Galatasaray maçındaki iddasından sonra iyi cesaret dedim ama sonra Cangalenin oynamayacağını yazınca açıkçası bende rahatladım. Beşiktaş savunması defansı yıpratamayan forvetlere karşı çok sıkıntı çekmiyor. Çünkü hem Sivok hem Ferrari bu konuda oldukça iyiler. Onları çok süratli adamlar zor durumda bırakıyor ancak kadro açıklandığında İbrahim Kaşıda görünce defansın sorunsuz geçeceğini ilk bakışta anladım..

Ancak ortada başka bir sorun vardı, hücum yapacak oyuncumuz neredeyse yok. Bakıyorum bobo ve son günlerin en kötü yabancısı Telloya umut bağlayarak gol atma düşüncesi herhalde cehennemde buz gibi su bulmaktan farksızdı..

Maçın başında gelen gol bizi çok ama çok rahattı. Aslında Mustafa Denizli’nin sene başında TV programına konuk olduğunda söylediği sözde tamda bu yöndeydi. Golü bulduktan sonra her şey çok farklı işliyor diyordu. Sene başından beri gelen şanssızlıklar maalesef sürekli olarak gol bulmamızı engelledi. Bu maçta golü çok erken bulunca ilk yarıda o kısıtlı hücum kadrosu ile yaptığımız ortaya çıktı.

Bundan öncede maç kazanmamıza rağmen bu maçta bence en dikkat çekici şey, Beşiktaş’ımızın rakibine neredeyse hiç oynama şansı bırakmamasıydı. Bazı pozisyonlara koşmayan kayserisporlu futbolcuların durumundan, daha 30. dakikada maça pes ettiklerini gösteriyordu. Maçın her anında oyuna hükmeden, gol yeme ihtimali neredeyse sıfır olan bir bir takım görüntüsünde. Beşiktaş’ın kayserisporu bu kadar çaresiz bırakacağını hiç düşünmemiştim ne yalan konuşayım..

Bundan sonraki haftada bay geçiyoruz ve ondan sonra epey bir süre takılmadan gidecek takımlarla maç yapacağız. Bu sene yeniden yeşerdi bu maçtan sonra diyerek hocasından futbolcusuna oraya gelen yönetime kadar bu güzel ve istekli futbol için teşekkür ederim..

Hadi Şampiyon, utandır herkesi..

Volkan Başaran

Evet Sevgılı okur bu yazı’yı dun sebada gecırdıgımız bır gunu eksıksız tam old. gıbı anlatmaya ayırdım…

saat 2gıbı ben kardesım 2arkadas kazanın onune dogru gectık. o ara  erdı elınde efes pılsenı ayberk ruffles’ı ıle beklemedeler  neyse orda bıraz oyalandıkdan ve cıpslerle mesgul oldukdan sonra hatırısayılşır bı kalabalık sebaya dogru gectı. onlardan bellı bı sure sonrada bız gectık yaklasık 10kısı.

sonra sebanın cılelı yolunda eglencelı bır muhabbet sonrasında yokus bıttı kara gorundu mısalı sebaya vardık. daha 45dkdan fazla var ama salında ınanılmaz bı heyecan var pankartlar yavas yavas asılmaya baslanmıs. bızde 1dizi kontrolden sonra pankartların denetımınden sonra ıcerı gırdık ılk basta ÜTOPYAnın anlamı sorun yaratacak gıbıydı ama neysekı hallettık 

daha sonra ben ayberk sercan gırdık sahaya uzun mesakatlı ama bır o kadarda eglencelı sekılde pankartları astık. o ara oyuncumuz olan ZELIC ıle bır fotograf daha sonrada takımın bazı oyuncularıyla toplu halde fotograf cekımı oldu 

ayberkın takımın suprızı var demesınden sonra artan heyecan takımın taraftara baklava ıkramı Takdıre Şayan bır olaydı. neyse bız pankartları astıktan sonra baklava moduna gectık. 3er5er aldık tabı o arada kardesımle bır dıyalogumuz oldu

cem— ayberk baklavayı alırken dusurdum tısrt leke oldu
cengız— abı az aldın bırazda cebıne koy evde yersın

ellerı yıkadık o ara baklavaları dagıtan abi ben ne zaman yıycem dedı dedım ayıp sana ellerımle yedırdım baklavayı 

daha sonra mac basladı flmalar dagıtıldı oyuncuların adının yazdıgı ve tum salon “”Sen Benım Her Gece Efkarım”" seklınde tempo tutmaya basladı o ara gozler doldu ve ılk kez soyle bır olaya sahıt olduk. Normalde taraftar oyuncunun fotografını cekerken dun oyuncu taraftarın fotografını cektı….

mac basladı tabı rahat mac oldu arkada ayberk-ben-bahadır’ın baslattıgı 50olgusunu tezahurata dokmemız “”BİTMESİN DERTLER”" soylenırken bırden “”Boyle Derde Can Kurban”" diye gırmemız eglencenın dozunu arttırdı… derken 50yi attık ve bu belkıde hentbol tarıhınde bır rekordu 50golu gormek…

salonda asagı ınerken herkesle vedalasmalar bır sonrakı macta gorusuruz temennılerı ıle ayrıldık. ve sunu anladıkkı Seba’dakı oyuncular gercekten destegı hakedıyor…

bu aradam mac sonu erdı pankartları aldı evıne goturdu.. CEM GÖREN

Hocam, söylesene bize..

Takima taktik mi verirsin, takim mi calistirirsin, takimi sabote mi edersin,

soylesene hocam, sen ne ise yararsin?

Herseyi söylüyorsun ya hocam, hani medyumculuk ikinci meslegin olmus,

neymis efendim  30. haftada sampiyonluk ilan edilir, bilmem su haftada

3 takim kalir diye, hadi söyle hocam cok biliyorsan:

Tabata niye oynayamiyor hocam? Kacinci haftada oynar?

Nihat niye oynayamiyor? Ne zaman eskisi gibi olur?

Niye her mac farkli kadro cikiyorsun? Ne zaman sabit kadron olur?

UEFA yorgunu ve eksik GS’yi niye yenemiyorsun? Ne zaman galip geliriz artik?

Nasil olurda takimin en golcü ismi Boboyu oynatmiyorsun? Gol atan niye oynamiyor hocam?

Bu takimi niye sabote ediyorsun? Aramizdaki Irlandali yoksa senmisin hocam?

Söylesene hocam, sen aldigin parayi nasil hak ediyorsun? Rahat uyuyormusun?

Son olarak ne zaman istifa etmeyi düsünüyorsun hocam? Illa kovulmak mi istiyorsun ?
(kayseri maci yenilirsen sana güle güle der artik yönetim!)

Evet yarın tam böyle bir maça çıkıyoruz

“Tamam mı devam mı?”

Olası bir mağlubiyet hatta beraberlik durumunda yarıştan kopacağız artık. Ve bu sezon da çekilmez bir hal alacak malesef. Çünkü yenildiğimiz takdirde fark 1 maç eksiğimizle 11′e çıkacak. Beraberlikte ise 1 maç eksikle 8′de kalacak.

Peki bu maç ne olur?

Şimdi son 13 seneye bir baktığımızda sadece 2005-06 sezonunda Cordoba’nın gönderilmesine neden olan 2-1′lik mağlubiyet dışında 1 mağlubiyet yok.

Son 3 sene de galibiyetimizle geçti. Rico Paşa ve Bobo’nun golleriyle 2-1′lik bir galibiyet geldi 2006-2007 yılında.Ayrıca bu Tigana’nın da ilk derbi zaferiydi.

2007-08 yılında ise Ertuğrul Sağlam ile şampiyonluk yolunda ilerlerken Nobre’nin kafası ile 1-0 almıştık bu maçı da.

Geçen yıl ise bir flashback yaşamıştık adeta. 2002-03 yılının bir kopyasıydı belki de. Sergen attı şampiyonluk geldi diyorduk ve sezon başında da bunun esprisini yapıyorduk fikstürü görünce “Delgado attı şampiyonluk geldi” şeklinde. Bu espriyi yapmamızın sebebi ise 33. haftaya denk gelmesiydi yine. Delgado sakatlandı belki. Belki oynayamadı ama yine aynı mevkiide oynayan yine yerli bir oyuncu golü attı ve şampiyonluk geldi 2-1′lük skorla. Golleri atan isimler Topal (k.k) ve Yusuf Şimşek’ti.

İşte bu veriler ışığında ümitleniyoruz. Derbiden galibiyet geleceğine kendimizi inandırıyoruz. Başka bir ihtimal de aklımızın şurasından geçmiyor belki de.Sir  Alex Ferguson’ın bir sözü var : “ İstatistik mini eteğe benzer; çok şeyi gösterir ama asıl istenen şeyi göstermez” .

Bir de geçen haftaki futbola bakıyoruz. Gerçi olmayan bir şeye nasıl bakılır o da ayrı konu ama neyse.. Perşembe günü her ne kadar santrforsuz desek de Atletico Madrid karşısında pozisyonlar bulan, çok avantajlı bir skorla dönen bir Galatasaray’ı da görünce korkmuyor değilim. Ayrıca sayın Mustafa Denizli’nin Tabata’dan bir Xavi yaratma çabasını, hasta hallerini de görünce daha da bir ümitsizlik kaplıyor içimizi.Mustafa Denizli’ye taktik verecek de değiliz belki ama şu Tabata’yı bir özgür bıraksa Bobo’ya yakın bıraksa çok daha iyi olacak Gençler maçındaki gibi ama malesef olmuyor bu.

Bir 11 vermek gerekirse; Rüştü- Toraman-Sivok-Ferrari-İbrahim Üzülmez – Fink-Ernst-Holosko-Tabata-Nihat-Bobo

Ferrari’nin savunmaya dönmesiyle de çok şey düzelecektir kanısındayım.

Son söz umarım Sir Alex Ferguson’ın dediği bu seferlik olmaz ve istatistik bize görmek istediğimizi gösterir ve bizim için güzel bir futbolla güzel bir sonuç olur Fenerbahçe maçında olduğu gibi..

Ethem Yiğit Gürer